Nizza's Dark Corner

Nizza's Dark Corner is DOOD!

Als je weet waar mijn schrijfsels nu staan, dan moet je daarheen. Als je dat niet weet, dan heb je pech!

Soms, heel soms zijn Frank en ik doordeweeks samen thuis. We vinden het dan heel erg leuk om samen boodschappen te gaan doen en pas in de winkel te beslissen wat we gaan eten. Ondertussen kijken we naar alle lekkere dingen, ook als we ze niet gaan kopen. Een beetje zoals vrouwen in te dure kledingwinkels dat doen. Dat gaat dan ongeveer zo:
Ik: "Oh kijk, ze hebben ook (willekeurig raar ingrediënt).
Frank: "Is dat lekker?"
Ik: "Wel als ik het bak met (willekeurige andere ingrediënten) en er nog een handvol (willekeurige kruiden) bij gooi."
Frank: *kwijl*
Ik: "Ooooh, en ze hebben ook.......
etc. etc.

Gisteren hebben we dit nog een beetje extremer gedaan, want we gingen niet naar de supermarkt, maar de Vershof. Dat is een groenteboer, kaasboer, slager en delikatessenzaak onder één dak. En het zit helemaal tjokvol met lekkere dingen.
We gingen erheen met alleen de wetenschap dat we pasta gingen koken, de rest stond nog helemaal open. Ik had mezelf ook nog als beperking opgelegd dat ik alleen seizoensproducten wilde gebruiken. Dus alleen dingen die rond deze tijd van het jaar geoogst worden.
Uiteindelijk is onze missie perfect geslaagd: we hebben een heerlijk pastagerecht gekookt, met alleen maar seizoensingrediënten (die logischerwijs nu het lekkerst zijn.) En we waren er zo enthousiast over, dat ik besloten heb om het gerecht op internet te zetten.
Oh, en nog één ding: laat je asjeblieft niet afschrikken door de spruitjes. Ik lust ze eigenlijk ook niet, maar als je ze zo bereidt als beschreven staat in het recept, dan zijn ze knapperig en erg lekker.

Dames en heren, ik presenteer U:

Tagliatelle Autunnale

- 100 g rauwe ham
- 400 g spruitjes
- 2 portobello's
- 1 rode ui
- room (Ik heb een heel pakje Room Culinair gebruikt, maar ik weet niet meer zeker hoeveel room daar in zit. Waarschjinlijk 200 ml.)
- tagliatelle voor twee personen
- peper
- boullionpoeder
- Italiaanse kruiden

Zet alvast een pan met water op. Of doe het op de snelle manier: kook het water in een waterkoker en pleur het dan in de pan.

Pel en snipper de ui. Maak de portobello's schoon met een stukje keukenpapier en snij ze in redelijk dikke reepjes.Haal de buitenste blaadjes van de spruitjes en snij de harde stukjes er af (die harde stukjes waarmee ze aan een steeltje hebben gezeten). Snij de spruitjes in dunne reepjes. Blancheer de spruitjes een minuut in kokend water.Giet de spruitjes af in een vergiet, en spoel ze goed om met koud water, zodat ze niet gaan nagaren want gare spruitjes zijn ranzig.

Zet weer een pan met water op, ditmaal voor de tagliatelle. Ik stel voor dat je dat weer op de snelle manier doet, anders moet je lang wachten voordat je verder kunt. Doe twee eetlepels olie in een hapjespan, en zet deze op een hoog vuur, net voordat je de tagliatelle in het water gaat doen. Gooi de tagliatelle in het water zodra deze kookt, zet het gas lager zodat het water weer gekookt heeft, en laat de tagliatelle verder koken volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Ondertussen zou je olie heet moeten zijn. Zet het gas iets lager en fruit de ui. Voeg daarna de paddestoelen toe, en bak ze net zolang mee totdat ze een mooi lichtbruin kleurtje hebben. (Net zoals bij champignons dus.)Voeg daarna de spruitjes toe en bak ze nog een minuutje mee. Gooi daarna de rauwe ham erbij, en bak dat ook een minuutje mee. Bak het niet te lang, want het heet niet voor niets RAUWE ham: het is lekker zoals het is, en het hoeft alleen maar warm te worden. Laat het uitbakken maar aan de spekjes over.

Giet er nu de room bij en maak het gerecht af met peper, boullionpoeder en de Italiaanse kruiden. Zout hoeft er eigenlijk niet bij, want de rauwe ham en het boullionpoeder zijn al zout genoeg. De tagliatelle is nu waarschijnlijk klaar. Giet hem af en zet de saus en de pasta direct op tafel. Klaar!

Eet smakelijk!

Onlangs las ik een alleraardigst boekje van Terry Pratchett over katten, waarin een hele interessante theorie werd uiteengezet. Het kwam er op neer dat een gen dat gemuteerd was door een uit de hand gelopen experiment, katten in staat had gesteld om door tijd en ruimte te reizen. Zulke katten heten Schrödingerkatten*. Omdat ik een groot deel van mijn leven in de nabijheid van katten heb doorgebracht en dus ruimschoots de tijd heb gehad om ze te observeren, kan ik niet anders dan het met Pratchett eens te zijn. Katten lijken inderdaad schijt te hebben aan alle ons bekende dimensies. Met de hen zo kenmerkende onverschilligheid duiken ze op de meest onmogelijke plaatsen op alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Echter, eigenlijk wilde ik het helemaal niet over katten hebben, maar over de CSI-aflevering van afgelopen maandag. Die was namelijk ontzettend griezelig. Niet door het onderwerp, of door wat er getoond werd, maar omdat ik de hele tijd het gevoel had dat ik de aflevering al gezien had…
Wat dus niet kan, aangezien het een nieuwe aflevering betrof…
Nell merkte op dat ik waarschijnlijk de samenvatting had gelezen op internet, en in alle andere gevallen zou ze gelijk hebben, behalve deze keer. Ik heb van dit seizoen namelijk alleen de eerste twee afleveringen gelezen. En het was ook niet zo dat het verhaal me bekend voorkwam, nee, ik had dit al eens gezien. Een griezelig deja-vu gevoel bekroop mij. Het werd een beetje wazig in mijn hersenen. Een uur lang voelde ik me net een Schrödingerkat…


*Het kattenboekje is een Poolse vertaling, en ik heb het nu niet bij me, dus voor meer (Nederlandstalige) informatie over Schrödinger en zijn kattenexperiment verwijs ik naar onze grote vriend Wikipedia. Het enige wat ik er over kwijt kan, is dat het experiment van Schrödinger een denkexperiment is, en dus per definitie onmogelijk. Het betreft enkel en alleen een oefening in het moeilijk doen met je hersenen, het is niet iets wat je echt kunt doen. Helaas (of gelukkig, het is maar net hoe je het bekijkt) presteerde een stelletje gestoorde nerds het om totaal over dat feit heen te kijken: zij hebben het experiment daadwerkelijk uitgevoerd.
Het blijkt dus maar weer dat niemand ongestraft experimenten kan uitvoeren met katten, laat staan onmogelijke experimenten.

Zaterdag bleek maar weer eens wat voor geweldige vrienden Frank en ik hebben. Terwijl ik aan het opruimen en poetsen was, stond Sjoerd in de tuin te werken en zijn Bram en Frank eerst een nieuwe computer in Eindhoven gaan halen en hebben daarna nog boodschappen gedaan.
Het was echt ontzettend gezellig, en ik vond het heerlijk om mensen in huis te hebben die allemaal aan het meehelpen waren. Uiteraard zijn Bram en Sjoerd blijven eten, want Frank en ik zijn pas echt gelukkig als we mensen vol kunnen proppen met voedsel :)
’s Avonds heeft Frank zijn verjaardag gevierd en toen zat het huis al helemaal vol met gezellige mensen. Het was eigenlijk iets te vol naar mijn zin, dus ben ik maar met Sjoerd in de tuin gaan zitten kletsen. Sjoerd heeft het nog gepresteerd om door een tuinstoel te zakken, daarmee mijn theorie bewijzend dat hij veel te dik is ;) Uiteindelijk ben ik pas om 5:00 uur gaan slapen, en was ik zondag nogal brak. Maar dat geeft niks, want ik ben op zondag altijd brak, en nu had ik tenminste een reden :)

Oh jeetje, wat een week...
Nell is alweer op vakantie, en dus heb ik weer de verantwoordelijkheid over onze "toko". Dat gaat op zich best goed, maar het is toch wel zwaar om er vijf dagen achter elkaar te werken. Want ja, ik heb ook nog mijn baan bij Tokheim, en ik moet ook nog alle huishoudelijke dingen doen die Nell normaal gesproken doet.
En uiteraard heb ik voor de lol bijna al onze avonden ook maar volgepland. Woensdag waren mijn ouders hier omdat Frank jarig is geweest, gisteren was Milamber jarig, en vandaag zouden Milamber en ik eigenlijk naar Cybergothic Syndrome gaan, maar we zijn allebei total loss, dus ik denk dat we maar lekker op de bank gaan hangen en ons gaan bezatten. Nou ja, ik ga me in ieder geval bezatten, want ik vind dat ik het wel verdiend heb.
Gelukkig had ik vorige week het briljante idee om alvast extra eten te maken en dat in te vriezen, zodat ik deze week niet ook nog eens hoef te koken. Go me!
Zaterdag komt Slierdt langs om in de tuin te werken (Hmmmmm, ik heb een vriend die zichzelf Slierdt noemt. Ergens is dat best bizar...)en dan gaan Frank en ik ook flink poetsen hier, want zaterdagavond viert Frank zijn verjaardag voor zijn vrienden. En zo gaat het hier de hele tijd maar door.
Ik heb zo het gevoel dat ik mezelf ontzettend aan het voorbijrennen ben...


P.S. Ik krijg na al die jaren nog steeds rillingen van de stem van Till Lindemann. Duits is tegelijkertijd verschrikkelijk fout en ontzettend geil (Sorry, ik kan er echt geen ander woord voor bedenken).

Omdat hij schitterende teksten schrijft, zoals deze:

"AQUARIUS (january 20-february 18)

At the Coachella music festival, I found myself next to a guy sporting a rainbow mohawk and wearing a red, white, and blue speedo, black socks, golf shoes, a striped necktie, angel wings, a red clown nose, and a battered hard hat with a sticker that read "Martinis and brown rice." At one point he turned to me and said, "You know what I like most about being an Aquarius? It's a never-ending opportunity to send out mixed messages in a friendly, non-manipulative way." That got me to thinking about how most of us are addicted to thinking in simplistic categories and obsessed with making sense. Sending out mixed messages, therefore, can be valuable if it's done in a spirit of compassionate play, because it subverts those bad habits. Of all the signs in the zodiac, you Aquarians do this best. I hope you ply your specialty lavishly in the coming weeks. People in your life have an acute need to get their certainties scrambled."

Voor meer horoscopen kijk op www.freewillastrology.com

Mijn inzending voor de Skwuig fotowedstrijd. Het thema is haar :)

"The eternal battle" :



In other news: ik ben nog steeds van plan om deze blog eens grondig te pimpen, maar aangezien ik een koppig mensje ben en vastbesloten om alles helemaal zelf te ontwerpen, zal het waarschijnlijk nog heel lang duren.